تولد بی پرسش

---

درد من از مردمان افسون شده است

این شاد جامگان دل مرده

این مانده های در قفس خویش

 درد من بسیار است و بسیار را ،کسی تحمل شنیدن نیست

یادت می آید بانو.... گفتی متولد شهریوری و به دی ماه چشم دوخته ای

گفتی اغازمان همین روزهای سرد و گرم چشیده ی دوران است و گفتمت:

ما همه متولدین همین روزهای نیامده ایم ارام

همین که احساس کنیم صبحی دیگر از خواب بر خواسته ایم و میتوانیم لذت ببریم ازین همه بودن

همین احساس احساس هامان

همین دیدن دوباره میرزا و لمس چند باره ی شعاع خورشید در لابلای دود سیگارش

همین بوی باران و صدای خش خش تن برهنه ی برگ های حالا مانده در زیر پا

وکبوتری در تقلای دانه

اینها همه برای تولد هر روزه امان کافیست دیگر ارام ... کافی نیست؟

نه مگر زندگی شنیدن صدای مادر و نوشیدن چای تازه دم کشیده ی تو و

 خواندن حافظ در زیر این سرو خمیده است؟

نه مگر خواندن دعا و توکل به اوست و دوختن چشم به اسمان ازین زمینیان اسمانی شده است؟  

نه مگر دیدن تلاش مردمان ساده و جان کندن هاشان برای دیگران، زندگیست؟ 

نه مگر گفتن یک دوستت دارم از لبان عاشقان خسته است ؟

زندگی در همین سادگی ها ... همین خلوت های پراز بهانه برای بودن و جنگیدن است ارامم

جنگیدن برای هرچه ارزوست ...

 کودکان رویا در همین نبرد های من و توست که سهمی ازین بودن ... بودنی با معنا ، میبرند

یادت میاید ارام ... نازبانوی مهربان من ، قرار روزهای بیقراری .. بانوی موج های ابی و

 احساس شناور.... گفتی زندگی کنیم ،گفتم : جاده در رویای همین زندگی خزان شد مهربان!

گفته بودیم میاییم و فریاد می آریم و عشق تقسیم میکنیم

گفته بودیم حرفهامان را بی بهانه بادلی میگوییم که دنبال بهانه است 

بهانه ای برای ماندن .... متولد شدن ... بهانه ای حتی،

برای اندکی زندگی

امدیم ، گفتیم ، فریاد زدیم ،دریغ از اینکه بپرسیم کسی عشقی برای تقسیم میخواهد؟!

کسی میخواهد زندگی کند؟

کسی سخنی با فردای احساسی از زندگی دارد ؟ نپرسیدیم ارام

وهمین نپرسیدن های گاه و بیگاه خودمان است که من را میکند خسته  و تو را میکند ارام و

 دیگری را در تعبیری خود شیفته برای مردمان ساده دل

مخبر الدوله ی سلطنت زاده ی اصالتا اقا به دنیا امده ی جناب ریس و الروسای مادام العمربالا! 

همین  آرام .... همین !!،درد من از همین مردمان افسون شده  بی پرسش متولد شده است!!!