میگذرم ز هرچه هست در گذر زمانه ها
گرچه دلم به یاد اوست ،
پا ز سرم نماز اوست
خنده ی من ترانه ایست
به وسعت بهانه ها
خاک شوم به راه او
مست شوم به ذکر او
وگر رسد که دست من
به دامن خیال او
همین ارامم .. همین
نوشته شده در تاريخ چهارشنبه بیست و سوم اردیبهشت 1388 توسط ق..الف

